counter for tumblr

پاسخ تلخ کاسانو...

1395/07/4 14:00نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

با وجود اینکه آنتونیو کاسانو به عنوان بازیکنی بی انضباط شناخته می شود و بارها باعث ناراحتی بسیاری شده، اما آخرین اظهارنظر او حتی سرسخت ترین مخالفانش را نیز متاثر می کند.

آخرین بازی کاسانو برای سامپدوریا مقابل جنوا انجام شد، جایی که تیمش در دربی دلا لانترنا 3-0 مغلوب شد.

روزنامه قرن نوزدهم ادعا کرده که به تازگی یکی از هواداران سامپدوریا از کاسانو خواسته تا پیراهنش را به او دهد. پاسخ کاسانو این بوده: «پیراهنم؟ من که حتی شماره هم ندارم...»

کاسانو به خاطر اختلاف نظر با سران سامپدوریا از ترکیب خارج شده و این روزها سکونشینی را تجربه می کند.


آخرین ویرایش: - -

 

بالوتلی مغز ندارد!

1395/07/1 22:17نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

سالواتوره بوکِتی مدافع اسپارتاک مسکو در مورد هم تیمی سابقش در تیم ملی جوانان ایتالیا ماریو بالوتِلی اظهارنظر عجیبی داشته است.

علاوه بر تیم ملی جوانان ایتالیا، بوکتی و بالوتلی از ژانویه تا ژوئن 2015 نیز در میلان هم تیمی بودند.

همان طور که وب سایت فوتبال ایتالیا نوشته، بوکتی به رسانه های روسی گفت: «بالوتلی بازیکن خوبی است، اما وقتی مغز نداشته باشید موفق شدن سخت می شود.»

«یکبار، بالو یک بشقاب پاستا را به صورت مارکو موتا کوبید، فقط به خاطر اینکه قبل از او آن را برداشته بود. و موارد مشابه فراوانی بودند.»

البته پس از ناکامی های فراوان، در این فصل سوپرماریو با پیوستن به نیس اوج گرفته و توانسته در دو بازی لیگ فرانسه چهار گل بزند و با تیمش صدرنشین شود.

 


آخرین ویرایش: - -

 

بالبو: آرژانتینی‌های یووه می‌توانند 60 گله شوند

1395/05/6 17:34نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

آبل بالبو مهاجم سابق رم معتقد است که پائولو دیبالا و گونزالو ایگواین می توانند در فصل پیش رو 60 گل برای یوونتوس به ثمر برسانند.

تابستان گذشته یوونتوس بیش از 30 میلیون یورو برای جذب دیبالا به پالرمو پرداخت و باشگاه تورینی در این تابستان برای جذب گونزالو ایگواین 90 میلیون یورو به ناپلی پرداخت. یوونتوس حالا در خط حمله اش زوجی آرژانتینی دارد و در مصاحبه با گاتزتا دلو اسپرت، بالبو که برترین گلزن خارجی رم است به تمجید از هموطنانش پرداخت.

نظرتان در مورد پیوستن ایگواین به یوونتوس چیست؟

او مهاجمی استثنایی است که تیم را قوی تر از قبل می کند. حالا لیگ قهرمانان دیگر یک سراب نیست. نمی گویم که به راحتی تا فینال می روند یا حتما به آنجا می رسند، اما با داشتن او در تیم می توانند همسطح هر تیم دیگری باشند.

برای این زوج جدید چه صفتی می توان به کار برد؟

کامل. همه چیز دارد: سرعت، گل، هوش، تکنیک. شاید در بازی هوایی فوق العاده نباشند، اما ایگواین آن جنبه بازی اش را در سالهای اخیر خیلی بهتر کرده است.

بحث گل شد، به نظرتان چند گل می زنند؟

اگر هیچ کدام مصدوم نشوند، 40 گل قطعی است. اما اگر به همراه یکدیگر به 60 گل برسند برایم عجیب نخواهد بود.

کدام یک از دو بیشتر جلب توجه می کنند؟

«بستگی به هر دو دارد، انها هر دو پتانسیلش را دارند. ولی باید بگویم ایگواین، اما فقط به خاطر اینکه تجربه بین المللی دارد.

آیا رقابت برای اسکودتو از همین حالا تمام شده؟

یوونتوس آن را خسته کننده می کند. آنها راحت تر قهرمان می شوند. فاصله ای که آنها در سالهای اخیر ایجاد کردند به زودی طوری می شود که قابل مقایسه با چیز دیگری نخواهد بود.

آیا ایگواین و دیبالا کامل کننده بازی یکدیگر هستند؟

آنها از خصوصیات بی عیب و نقص برای بازی در کنار یکدیگر برخوردارند، و مخصوصا، از انجام حرکات مشابه لذت می برند. دیدن آنها در کنار یکدیگر دلچسب است چون، در حال حاضر، بیشتر تیم های حاضر در سری آ می توانند فقط یک مهاجم بزرگ داشته باشند، قطعا نه دو تا.

آیا بازی دادن آنها کنار یکدیگر خطری نیز دارد؟

به هیچ وجه. این بچه ها بازیکنانی بزرگ هستند و بسیار باهوشند. آنها می دانند که چه چیزی به نفع دیگری است و همین طور به نفع خودشان.

از نظر تاکتیکی، آیا بازی کردن آنها کنار هم فضای کافی باقی می گذارد تا مهاجم سوم یا یک بازیساز نیز بازی کند؟

نه، 3-5-2 برای ایگواین و دیبالا بی عیب و نقص خواهد بود. یوونتوس فقط باید امیدوار باشد که بازیکنان ناراضی نشوند. زازا و مانژوکیچ نیز بازیکنانی فوق العاده هستند. در نگاه اول به نظر می رسد که همه چیز به گونزالو و پائولو بستگی دارد، اما اگر یوونتوس می خواهد لیگ قهرمانان را ببرد باید از سیستم چرخشی استفاده کند.


آخرین ویرایش: 1395/05/6 17:35

 

ویالی: خارجی‌ها لیگ برتر را متحول کردند

1395/05/3 15:54نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

20 سال پیش بود که قانون بوسمن جهان فوتبال را متحول کرد. با استفاده از همین قانون بود که جیانلوکا ویالی که با یوونتوس به قهرمانی لیگ قهرمانان رسیده بود به عنوان یار آزاد به چلسی پیوست.

ویالی تا روزی که به چلسی پیوست مدیربرنامه نداشت. ستاره سابق سامپدوریا و یوونتوس پاسکوآلین و د آمیکو را استخدام کرد و با باشگاه انگلیسی قرارداد بست.

سالها از آن دوران گذشته و حالا ویالی به عنوان کارشناس فوتبال در شبکه اسکای ایتالیا فعالیت می کند.

در مصاحبه با کالچومرکاتو، وب سایتی که 20 سال پیش درست پس از ایجاد قانون بوسمن تاسیس شد، ویالی در مورد مسائل مختلف صحبت کرده است.

می توانیم بگوییم که قانون بوسمن به موقع برای شما از راه رسید؟

«قطعا. آن قانون به من اجازه داد تا هر جایی که دلم می خواهد بازی کنم. در واقع، آزاد بودم که در مورد آینده ام تصمیم بگیرم.»

چه زمانی تصمیم گرفتید ایتالیا را ترک کنید؟

«حتی بدون قانون بوسمن نیز یوونتوس را ترک می کردم. چلسی با من تماس گرفت و آنها برنامه هایی شگفت انگیز داشتند، اما دوران آبراموویچ هنوز شروع نشده بود. باشگاه به فکر قهرمانی لیگ برتر بود. گولیت در آن زمان مربی بود. او مرا می شناخت و زندگی در لندن برایم جذاب بود. نمی توانستم نه بگویم.»

چه زمانی این موضوع را به اطلاع یوونتوس رساندید؟

«یوونتوس به من گفت که نمی خواهد قراردادم را تمدید کند. قبل از بازی با رئال مادرید در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان چنین اتفاقی افتاد. صادقانه می گویم که از این تصمیم آنها راضی نبودم. بعد، درک کردم که ترک تورین بهترین انتخاب برای آینده من است.»

قبل از فینال لیگ قهرمانان قراردادتان با چلسی را امضا کردید؟

«توافقی شفاهی داشتیم، کتبی نبود. باید به مسائل دیگری فکر می کردم. پس از پیروزی در فینال قرارداد را امضا کردم.»

چطور 31 ساله بودید و مدیربرنامه نداشتید؟ اینکه امروز نمونه مشابهی پیدا شود غیرممکن است.

«وقتی برای سامپدوریا بازی می کردم تمام کارها را با {رئیس} مانتووانی انجام می دادم. ما دور میز مذاکره می نشستیم و همان برای به توافق رسیدن کافی بود. وقتی در یووه بودم نیز همین طور بود، اما وقتی چلسی با من تماس گرفت دو مدیربرنامه استخدام کردم چون باید فکرم را روی مسائل دیگری قرار می دادم. می خواستم حواسم پرت نشود، فینال لیگ قهرمانان نزدیک بود.»

در چلسی چطور جا افتادید؟

«شوکه شده بودم. قابل مقایسه با ایتالیا نبود. حتی وقتی معاینه های پزشکی را پشت سر گذاشتم. امکانات نبود، حرفه ای نبودند. در هفته دو روز تعطیل بودیم و هیچ وقت در روز دو جلسه تمرین نداشتیم. فوتبال ایتالیا در آن زمان در دنیای دیگری بود. باید هماهنگ می شدم و همین کار را هم انجام دادم.»

در 1998 شما بازیکن-مربی شدید...

«به عنوان مربی، سعی کردم سطح باشگاه را بالا ببرم. سعی کردم نظم تیم را به سطح اروپا برسانم. پیشرفت فوتبال انگلستان در همان سالها آغاز شد. لیگ برتر به لطف تجربه و دانش مربیان خارجی عوض شد.»

و امروز بهترین لیگ جهان را دارند...

«من نمی گویم بهترین. لیگ برتر قطعا سرگرم کننده ترین، جذاب ترین و معتبرترین است. رمز موفقیت شان جو آن است. ضمنا محصولش راحت تر فروش می رود. سریع تر است و کمتر تاکتیکی می شود، رفتار بازیکنان در میدان مناسب است. خیلی خوب دفاع نمی کنند، گلهای زیادی می زنند، مردم همین را دوست دارند چون سرگرم کننده است.»

از نظر نظم هم بهتر شدند.

«امروز باشگاه های لیگ برتر در سطح دیگر تیم های بزرگ اروپا هستند.»

با چلسی پنج جام بردید، چرا دوران مربیگری تان را تمام کردید؟

«تجربه ی بدی در واتفورد داشتم و درک کردم کارهایی هستند که سرگرم کننده تر هستند و استرس کمتری هم نسبت به مربیگری دارند. به دلایل زیادی تمامش کردم. به طور مثال، جزئی از خانواده اسکای ایتالیا هستم و واقعا به آن افتخار می کنم. ازدواج کردم. قبل از آن با فوتبال ازدواج کرده بودم. از کاری که حالا انجام می دهم راضی هستم.»

 


آخرین ویرایش: 1395/05/3 15:58

 

امانوئله جاکرینی، جِیمی واردیِ ایتالیایی

1395/04/6 21:29نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

درست مثل تماشای بازی برزیل بود. نه این برزیل فعلی، برزیل قدیمی، همان برزیل افسانه ای. همان تیمی که پر از تکنیک و دوست داشتنی بود. «جاکرینیو!»، فابیو کارسا گزارشگر اسکای ایتالیا فریاد زنان این کلمه را گفت، در همان لحظه ای که امانوئله جاکرینی توپ را به زیبایی کنترل کرد و از کنار دست تیبو کورتوآ آن را وارد دروازه بلژیک کرد.

حرکتی کنایه آمیز بود. تاییدی بود بر حرفی که آنتونیو کُنته سرمربی تیم ملی ایتالیا در زمان حضورش در یوونتوس در مورد جاکرینی زده بود. کُنته خاطرنشان کرد که بازیکنان ایتالیایی از جمله جاکرینی آن طور که حقشان است مورد تمجید قرار نمی گیرند: «شاید اگر اسمش جاکرینیو بود همگی شما بیشتر در موردش حرف می زدید». در عوض، بیشتر مواقع در مورد جاکرینی جوک می ساختند. حریفان، هواداران، خبرنگاران همگی او را دست می انداختند. می دانید که جاکرینی هیکل درشتی ندارد، قدش 163 سانتی متر است، در حد تام کروز بدون کفش.

حتی پس از گلش در لیون، گاتزتا دلو اسپرت نتوانست جلوی خودش را بگیرد و به او به عنوان مجسمه بابانوئل در باغچه اشاره کرد. ولی جثه همه چیز نیست، همان طور که لیونل مسی و بسیاری دیگر از فوتبالیست ها ثابت کردند. همین ماه گذشته بود که جاکرینی به کوریره دلا سرا گفت: «فوتبال است، بسکتبال که نیست».

با وجود اینکه شاید درست باشد هنوز بسیاری از مردم نگاه مثبتی نسبت به او ندارند. در اصل، بیایید دقیقا بگوییم که چیست: افاده فروشی. وقتی کُنته ترکیبش برای جام ملت ها را اعلام کرد، جاکرینی یکی از اسامی بود که بیش از بقیه مورد حمله قرار گرفت. چطور شد که او جلوتر از جیاکومو بوناونتورای میلان در ترکیب قرار گرفت؟ کنته متهم شد، حتی متهم به رفیق بازی. همه می دانند که او چقدر به جاکرینی لطف دارد.

وقتی یوونتوس جاکرینی را به ساندرلند فروخت واکنش کُنته طوری بود که انگار باشگاه پوگبا، پیرلو یا ویدال را فروخته است. کاملا ویران شده به نظر می رسید. خبرنگاران در نشست مطبوعاتی به یکدیگر نگاه می کردند و به فکر این بودند که او چرا این قدر عصبی است. دوباره، آنها جاکرینی را دستکم گرفتند، و عجیب نبود که پس از فصلی بسیار خوب با بولونیا همچنان در مورد او بدبینی وجود داشته باشد.

پس از بازی با بلژیک هم واکنش ها به طور کلی این بود: واقعا چنین اتفاقی رخ داده؟ بحث زیادی راه افتاد بر سر اینکه چهار بازیکن در ترکیب ثابت انتخابی کنته عضو سابق چزنا بودند، چزنایی که پیش از جام ملت های اروپا 2012 به سری ب سقوط کرد، جاکرینی، آنتونیو کاندروا، مارکو پارولو و ادر. چیزی که زمانی عامل افسردگی و بدبینی در مورد کار ایتالیا در فرانسه بود حالا تبدیل شده به عاملی برای سرافرازی، همان چیزی که جاکرینی باید باشد. برخلاف این حرف که می گویند او پاچه خوار معلم است، هیچکس نبوده که به او لطف کند.

جاکرینی اهل تالاست، شهری کوچک در توسکانی که جمعیتش کمی بیش از 1000 نفر است، به قول خودش «انگار که مال زمان عیسی مسیح است». جاکرینی در کودکی لب رودخانه می رفت و سنگ پرانی می کرد. همسایه هایشان کشاورزانی بودند که روی زمین کار می کردند و کارگرانی که آجر می پختند. زندگی ای ساده در جریان بود به دور از شهرهای بزرگی مثل رم، ناپل، میلان و تورین. «وقتی بازنشسته شوم، به همراه همسرم و فرزندانم به آنجا برمی گردم.»

شاید اگر به خاطر کمی شانس و تلاش فراوان خودش نبود هنوز آنجا زندگی می کرد چون تمام استعدادیاب هایی که بازی جاکرینی را دیدند یک نظر داشتند. او با استعداد بود ولی بیش از حد کوچک بود و به خاطر جثه اش او را رد می کردند. در 16 سالگی مجبور شد در شرکتی مشغول به کار شود. جاکرینی در شرکت مابو مشغول ام دی اف سازی شده بود چون آنها اسپانسر بیبیئنا بودند، تیمی که او از 10 سالگی در آن بازی می کرد. «خیلی سریع درک کردم که آن کاری نیست که می خواستم انجامش دهم. ولی اگر در فوتبال بد بودم همان کارم بود.»

روبرتو فالسینی، مالک شرکت مابو، به او اعتقاد داشت. او طرفدار پر و پا قرص فوتبال است. «پس از یک سال با ما، امانوئله سه برابر هم تیمی هایش گل زده بود. درست است که کوچک بود، ولی بهترین بود». خیلی زود اسمش مطرح شد تا جایی که چزنای دسته سومی قراردادی پیشنهاد کرد. همان فرصتی که منتظرش بود سرانجام از راه رسید. البته چزنا سه سال او را به باشگاه های مختلف قرض داد، به باشگاه هایی که در سطح پایین تر هرم فوتبال قرار داشتند. او خیلی جابه جا شد. دقیق بگوییم 250 هزار کیلومتر، با آن فیستایی که از پدرش به او رسیده بود.

قابل درک است که لحظاتی بودند که جاکرینی به فکر این افتاد که کاملا دست از کار بکشد. فالسینی گفت: «یک روز مدیر ورزشی ما زنگ زد و گفت: ببین، امانوئله به فکر این است که جدا شود و برگردد و برای بیبیئنا بازی کند. بعد روبرتو از من پرسید که آیا می شود شغل سابق امانوئله را به او دهم تا دوباره بتواند در کارخانه کار کند. باورم نمی شد.»

خود جاکرینی هم گفت: «تقریبا تسلیم شده بودم. راه نجاتی نمی دیدم.» ولی مدیربرنامه هایش نظر او را عوض کرد. جاکرینی فرصت پیدا کرد که در تمرینات پیش فصل تیم حاضر شود و در دیداری دوستانه به میدان برود، همان مسابقه ای که به قول خودش «زندگی اش را عوض کرد». جاکرینی خوب کار کرد، سرمربی پیر پائولو بیزولی به او اعتماد کرد و پاداشش را هم گرفت. آنها پشت سر هم صعود کردند تا به سری آ رسیدند. پس از یک سال بازی در سری آ جاکرینی به یوونتوس پیوست، قهرمان شد و به تیم ملی ایتالیا رسید و نماینده کشورش شد. موفقیت هایی که بدست آورد باعث شدند تا آن همه رنجی که کشیده بود جبران شود. خودش هم قدر این موفقیت ها را می داند چون رنج کشیده و به همین خاطر نیز هست که کنته این قدر برای او ارزش قائل است.

این داستان از فرش به عرش رسیدن است. در ایتالیا داستانش را با داستان مورنو توریچلی مقایسه می کنند، همان نجاری که در کارگاه مبل کار می کرد و او یوونتوس را فریفت. در یک بازی دوستانه پیش فصل در 1992 بود، بین یوونتوس و تیم آماتور کاراتزه. توریچلی این قدر خوب کار کرد که یوونتوس قراردادی به او داد. حالا اینکه برخی در مورد جاکرینی مثل «واردیِ ایتالیایی» حرف بزنند اجتناب ناپذیر است. کسی چه می داند، شاید اگر ایتالیا قهرمان جام ملت ها شود کسی پیدا شود و بخواهد فیلم او را هم بسازد.

*

جیمز هورنکسل


آخرین ویرایش: - -

 

انتقاد شدید کاستاکورتا از میلانی‌ها

1395/02/26 22:44نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

الساندرو کاستاکورتا مدافع سابق میلان به شدت از تعدادی از بازیکنان فعلی این تیم انتقاد کرده است.

دیشب روسونری در خانه 3-1 برابر رم شکست خورد و تیمی که زمانی قهرمان اروپا بود حالا شاید حتی به لیگ اروپا هم نرود.

کاستاکورتا که با میلان به هفت اسکودتو و پنج قهرمانی لیگ قهرمانان رسیده به اسکای اسپرت ایتالیا گفت: «بازی برخی خیلی مرا مأیوس کرده است. مشخص است که چه کسی باید اینجا بماند و چه کسی باید برود. امیدوارم که بروکی این را فهمیده باشد، همین طور سران باشگاه.»

«بازی{مقابل رم} مشخص کرد که برخی دیگر نباید این پیراهن را بپوشند.»

البته کاستاکورتا از بروکی حمایت کرد.

«توانستم شاهد کار بروکی باشم – هر چند در تیم جوانان بود – ولی وقتی کارش تکمیل شد دیدم که تیم عوض شده است. برایش مقابل یوونتوس آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم که به او زمان دهند تا کارش را انجام دهد، چون او می تواند به مردم نشان دهد که چقدر خوب است.»

 


آخرین ویرایش: - -

 

برخورد کاسانو و ریتزولی

1395/02/5 21:34نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

امروز سامپدوریا و لاتزیو جدالی تماشایی در ماراسی داشتند و در نهایت شاگردان وینچنزو مونتلا توانستند با پیروزی 2-1 باقی ماندنشان در سری آ را قطعی کنند.

آنتونیو کاسانو مهاجم سامپدوریا هم فرصتی بدست آورد تا دوباره بازیگوشی کند و یک کاساناتای دیگر را به نمایش بگذارد.

البته این بار کاسانو حریفی را پیش رویش دید که بسیار آماده بود.

بین دو نیمه کاسانو با داور نیکولا ریتزولی در تونل ورزشگاه مواجه شد. کاسانو شروع به دست انداختن ریتزولی کرد و به خاطر برخی تصمیمات داور سرشناس غر زد.

ریتزولی هم با خونسردی پاسخ داد: «شاید من دارم پیر می شوم، ولی تو هم داری بدتر می شوی!»

اخیرا ریتزولی چند تصمیم بحث برانگیز گرفته، اما در مسابقه امروز عملکرد او و دستیارانش خوب بود.

 


آخرین ویرایش: - -

 

شاگرد زمن فوت کرد

1395/01/10 20:52نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

پائولو لیست یکی بازیکنان محبوب فوجای زدنک زمن درگذشت.

لیست مدافع راست فوجا بود که در دهه 90 در سری آ نتایجی عالی کسب کرد.

وب سایت رسمی فوجا تایید کرده که لیست به دلیل ابتلا به ALS درگذشته است.

این بیماری عامل مرگ استفانو بورگونُوو کاپیتان سابق جنوا هم بود.

 


آخرین ویرایش: 1395/01/10 20:53

 

زمن: می‌توانستم مربی اینتر، میلان یا رئال شوم

1394/12/20 23:07نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

زدنک زمن ادعا می کند که اگر با صحبت در مورد دوپینگ در فوتبال جنجال ساز نمی شد می توانست هدایت «اینتر، میلان یا رئال مادرید» را بدست بگیرد.

سرمربی سابق رم در اواخر دهه 90 اعلام کرد که «فوتبال باید دست از سر داروها بردارد» و او بازیکنان یوونتوس را متهم به دوپینگ کرد.

در 2005 دادگاه ورزش اعلام کرد که هیچکدام از بازیکنان یوونتوس دوپینگ نکردند و ریکاردو آگریکولا پزشک باشگاه هم تبرئه شد.

در مصاحبه با آوونیره، زمن گفت: «تاوان سختی دادم، حتی با نتایج درون میدان.»

«سیستم گفت: ما تو را نمی خواهیم. و دوران کاری من وارد مسیر متفاوتی شد. می توانستم مربی میلان، اینتر یا رئال مادرید شوم.»

از زمن پرسیده شد که آیا حتی در خارج هم علیه او بودند.

«البته، چون همیشه این قضیه از یک سیستم داخلی شروع می شود.»

«ولی برای من اینکه کجا مربیگری کنم مهم نبوده، در لیچاتا، فوجا یا پسکارا ایده های فوتبالی ام همان ارزشی را داشتند که در رئال یا بارسلونا می توانستند داشته باشند.»

سرمربی سابق رم در پاسخ به این پرسش که یا دوپینگ عامل مرگ فوتبالیست های جوان بوده گفت: «این چیزی نیست که من فکر می کنم، موضوعی ثابت شده است. تحقیقاتی انجام شدند، تحقیقات علمی مثل همان پژوهش آمریکایی که نشان داد 16 درصد ورزشکاران دوپینگی بودند. خیلی زیاد است.»

زمن حالا در لوگانوی سوئیس فعالیت می کند و از او پرسیده شد که آیا دلتنگ سری آ است.

«تلویزیون برایش کافی است. همیشه از بازگشت به خانه خوشحال می شوم، ولی دلم برای چیزی تنگ نشده، چون فکر نمی کنم فوتبال ایتالیا دارد بهترین فصلش را سپری می کند.»

«در اروپا حداقل سه چهار کشور هستند که در آنها فوتبال بهتری بازی می کنند.»

«اینجا{در سوئیس} از فوتبالمان بد می گوییم، ولی اینکه این قدر متواضع باشیم غلط است. سه تیم هستند – بازل، یانگ بویز و گراس هاپرز – که می توانند در سری آ باشند.»

«بازل از لیگ قهرمانان حذف شد، ولی کیفیت دارند. آنها به دور دوم لیگ اروپا رسیدند.»

از زمن پرسیده شد که چرا هنوز در فوتبال فعالیت می کند و او پاسخ داد: «برای سرگرمی.»

«به سینما نمی روم چون آنجا سیگار کشیدن را ممنوع کردند، ولی پیش نیمکت می توانم دو ساعت با سیگارم بایستم و وقتی تیمم حرکتی یا بازی ای عالی ارائه می کند لذت ببرم.»

«این چیزی است که به دنبالش هستم، در غیر این صورت با توجه به جو و آدم هایی که هستند خیلی وقت پیش بازنشسته می شدم.»

آیا نسل جدید فوتبالیست ها با مربیان بدرفتار شدند؟

«کمی. به لطف فناوری های جدید آنها با فرهنگ تر شدند، ولی موبایل ها و اینترنت حواسشان را پرت می کنند، حتی در زمین.»

«با فوتبال مثل یک شغل رفتار می کنند، آنها هیچ انگیزه ای برای لذت بردن و بهتر شدن ندارند.»

«خانواده ام به شدت کاتولیک تربیتم کردند، زمانی که در پراگ رژیم کمونیستی ممنوعش کرده بود آموزش دیدیم، به همین خاطر وقتی بازیکنان در زمین کفر می گویند نمی توانم تحمل کنم.»

«اینجا در سوئیس نسبت به ایتالیا کفر گفتن خیلی کم اهمیت تر شمرده می شود، ولی اگر بازیکنم چنین کاری کند صدایش می کنم و به او می گویم که دارد به پدر و مادرم توهین می کند. به همین خاطر یادش می آید که نباید دوباره چنین کاری را تکرار کند.»


آخرین ویرایش: - -

 

رئیس سابق شیرها درگذشت

1394/12/18 16:00نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: بتبال ،
 

جینو کوریونی رئیس سابق برشا در سن 78 سالگی درگذشت.

امروز صبح اعلام شد که کوریونی چشم از جهان فرو بسته است.

کوریونی 22 سال رئیس شیرها بود، از 1992 تا 2014 و او توانست بازیکنانی همچون روبرتو باجو، گئورگی هاجی و پپ گواردیولا را به لومباردی ببرد.

تیم او با هدایت مربیان سرشناسی همچون میرسا لوچسکو، کارلو ماتزونه و جیانی د بیازی چند فصل موفق را در سری آ سپری کرد.


آخرین ویرایش: 1394/12/19 20:47

 

تعداد کل صفحات ( 534 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...